با توجه به اینکه آسم یک بیماری مزمن و طول کشنده است، همکاری دو جانبه بیمار و پزشک در مدیریت  و درمان بیماری مهم می باشد و بیمار بایستی از نحوه مصرف داروهای خود در شرایط مختلف آگاهی داشته باشد.

بیمار مبتلا به آسم بسته به اینکه چه مقدار تحت کنترل باشد یا از علائم بیماری رنج ببرد، ممکن است در یکی از 3 حالت زیر قرار گیرد.

http://www.asthmanet.ir/images/Pictures/19.jpg

مرحله سبز (مرحله کم خطر):

       علائم در این مرحله:

  •           عدم وجود سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس
  •          خواب راحت و عدم بیدارشدن از خواب دراثر سرفه و تنگی نفس
  •           انجام فعالیت روزانه ، ورزش و بازی بدون محدودیت و بدون سرفه

   در این مرحله بیمار نیاز به مصرف داروی خاصی ندارد.

مرحله زرد (مرحله احتیاط):                                                                                                                        

  علائم در این مرحله:

  •          شروع علائم سرماخوردگی
  •          بروز سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس
  •          مختل شدن فعالیت روزانه
  •          تشدید سرفه و تنگی نفس با ورزش و بازی
  •          بیدار شدن از خواب به علت سرفه و تنگی نفس

    شروع مصرف اسپری سالبوتامول طبق تجویز پزشک ( معمولا" 2 پاف در هر 6-4 ساعت تا زمان برطرف شدن علائم)

    شروع یا افزایش سایر داروها طبق دستور پزشک معالج انجام می گیرد.

مرحله قرمز (مرحله خطر) (شروع حمله):

    علائم این مرحله:

  •          سرفه های مکرر، تنگی نفس و خس خس شدید سینه
  •          اشکال در نفس کشیدن، تنفس های کوتاه و سریع
  •          کبودشدن لب ها و ناخن ها
  •          عدم توانایی صحبت کردن و راه رفتن
  •          عدم پاسخ به درمان

   شروع اسپری سالبوتامول 4-2 پاف در هر 20 دقیقه برای حداقل 3 بار در هر ساعت

   شروع کورتیکواستروئید (ترجیحا" خوراکی) طبق تجویز پزشک

   درمان حمله و مراجعه به نزدیک ترین اورژانس

 

تشخیص توسط پزشک 

تشخیص آسم عمدتا" بر اساس علائم بالینی می باشد. وجود سرفه های مکرر که دارای خصوصیات فوق باشد، تشخیص آسم را برای پزشک مطرح می کند. برای تأیید تشخیص می توان از عکس ساده قفسه سینه و انجام تست های تنفسی (اسپیرومتری برای سنین بالای 12-10 سال ) کمک گرفت.

 

 

 


 منبع:

 برنامه ی درمانی آسم بر اساس برنامه انجمن آسم و آلرژی ایران و سازمان جهانی بهداشت