فاکتورهای خطری که ممکن است خطر ابتلا به آسم را افزایش دهد:

 

  • عوامل ژنتیکی

                     -آسم یک بیماری است که از طریق ژن های مختلفی به ارث می رسد.               

                     -سابقه خانوادگی آسم، رینیت آلرژیک، کهیر یا اگزما: در صورتی که یکی از والدین به بیماری آسم مبتلا باشد، خطر ابتلا به آسم در کودک آنها بیشتر خواهد بود. بدون شک ابتلای پدر و مادر به این بیماری، کودک را بیش از پیش مستعد این بیماری خواهد کرد. در خانواده هایی که ژن بیماری های آلرژیک، وجود داشته باشد، بیماری آسم نیز شایع تر است. به این ژن، ژن آتوپی گفته می شود و اعضای این خانواده، آتوپیک اطلاق می شود.

 

  • قرار گرفتن در معرض دود سیگار:

                   -دود سیگار مجاری هوایی را تحریک می کند و کودکانی که بیشتر در معرض دود سیگار می باشند، در خطر بیشتری برای ابتلا به آسم قرار دارند. در معرض دود سیگار قرار گرفتن، پیش آگهی بیمار را بدتر می کند و احتمال اینکه در آینده ، آسم این کودکان بهبود یابد، کاهش می باید. به افرادی که در معرض دود سیگار دیگران قرار دارند، سیگاری غیر فعال می گویند.

                  -افرادی که مادران آنها در دوران بارداری سیگار می کشیده اند، در خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار خواهند داشت و یا مواجهه با دود سیگار افراد دیگر نیز خطر ابتلا به آسم را زیاد می کند.

 

  • چاقی                                                                                                                                                                                                                                                                                             

                   -در بین کودکان و نیز در بین بالغین، افراد دارای اضافه وزن در خطر بیشتری برای ابتلا به آسم قرار دارند.                          

 

 

  • عفونت تنفسی ویروسی

 

                  -نقش عفونت ها بخصوص ویروس ها در بروز حمله ی حاد آسم کودکان اهمیت دارد.              

                 -چنانچه کودکی که زمینه ژنتیکی مستعد دارد، در سن زیر یک سال به عفونت تنفسی ویروسی شدید مبتلا شود، احتمال بروز آسم در این سن افزایش می یابد و به همین جهت جلوگیری از ابتلای کودک به عفونت های تنفسی ویروسی در سن زیر یک سال برای پیشگیری از آسم، اهمیت زیادی دارد.

                 -رینیت به تحریک و التهاب مجاری بینی گفته می شود که با علائمی مانند عطسه، خارش، آبریزش و ترشح از سینوس ها به پشت گلو، همراه است.
                 -همراهی آسم ورینیت آلرژیک در 80 درصد از بیماران مبتلا به آسم مشاهده می شود. همچنین 40 درصد از بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک، آسم نیز دارند.

                -سینوزیت آلرژیک، همراهی تنگاتنگی با رینیت آلرژیک دارد. همانطور که در مبحث رینیت توضیح داده شد، بیماران دچار سینوزیت آلرژیک نیز استعداد بیشتری برای ابتلا به آسم دارند.  

  • آلودگی هوا                                                                                                                            

                -آلودگی هوا نقش شناخته شده ای در بروز آسم دارد. همانطور که می دانیم در شهر های بزرگ، پرجمعیت و پرترافیک، شیوع آسم و بیماری های آلرژیک، بیشتر می باشد.

 

 

  • وزن کم هنگام تولد                                                                                                               

 

               -نوزادانی که با وزن کم (زیر 2 کیلو و 500 گرم)  متولد می شوند، به دلیل اینکه بیشتر در معرض عفونت های تنفسی هستند، احتمال ابتلا به آلرژی های تنفسی و آسم در آن ها بیشتر است.

 

  • استرس و اضطراب که باعث تشدید حملات آسم می شود

               -کودکانی که مبتلا به آسم هستند، چنانچه در خانواده های دچار اختلاف خانوادگی به سر برند، کنترل آسم آن ها مشکل تر خواهد بود. تا زمانی که محیط خانه آرام نشود، آسم آن ها کنترل نمی شود. والدینی که در آستانه طلاق یا جدایی هستند و کودکان آن ها ، مشاجرات لفظی آن ها را نظاره می کنند، باید به این نکته توجه کنند که اضطراب و استرس، باعث تشدید علائم آسم در کودکان آن ها خواهد شد.

 

 

 

 

منبع:

      Nelson textbook of pediatrics, twentieth edition international edition, volume 1. 2016 by Elsevier, Inc

 

National Heart, Lung, and Blood Institute, National Asthma Education and Prevention Program. Expert Panel Report 3: Guidelines for the Diagnosis and Management of Asthma. US Department of Health and Human resources